تاثير محيط هاي طبيعي بر ذهن و روان کودکان، از مهم ترين مسائلي است که توجه محققان را به خود جلب کرده است. به خصوص با افزايش شهرها و صنعتي شدن جهان اين محيط ها و ويژگي هايشان بيش از پيش مورد توجه روانشناسان به عنوان عاملي موثر در جهت شکل گيري شخصيت کودک و افزايش سلامت جسمي و روحي او قرار گرفته است. در اين راستا مي توان به تاثيري که طبيعت و ويژگي هاي آن بر شکوفايي خلاقيت کودک دارد، اشاره کرد. هدف از مطالعه حاضر مروري است بر شناخت ويژگي هاي محيط هاي طبيعي که بر خلاقيت کودک موثر مي باشند و بهره گيري از آن ها به عنوان الگو در جهت طراحي محيط هاي ساخته شده براي کودکان، با طرح اين پرسش که راهکارهاي طراحي در محيط هاي ساخته شده براي کودکان به منظور شکوفايي خلاقيت آن ها با الگوبرداري از ويژگي هاي محيط هاي طبيعي چيست؟ در اين نوشتار با استفاده از روش تحقيق کيفي و تحليلي، به بررسي پژوهش هاي انجام شده در اين زمينه و مقايسه نظريه هاي مرتبط و يافتن ارتباط ميان آن ها در حيطه هاي روان شناسي محيط و طراحي معماري پرداخته شده است. نتايج به دست آمده نشان مي دهد، محيط هاي طبيعي با داشتن ويژگي هايي ساختاري چون انسجام، خوانايي، رمز و راز و پيچيدگي که بر روان کودک موثر است و نيز خصوصياتي چون تنوع، تغيير، تحرک، چشم انداز، مسير و غيره مي توانند بستر مناسبي را جهت رشد و پرورش خلاقيت کودکان فراهم آورند. همچنين بر اساس اين ويژگي ها مي توان راهکارهايي را در طراحي محيط هاي انسان ساخت براي کودکان درجهت شکوفايي خلاقيت آن ها ارائه داد.